X
تبلیغات
بــزم نــاب - جناب حقیقت شیعه زیارت قبول ...
 

بسم رب الحسین (علیه السلام)

 

تا خیـــــــمه‌ي تقـــــــرّب تو پر کشیده ایم           تو نور محض و مــــا ز تبـــار سپیده ایم

آقــــا اگر «مَصـــــارِعُ عُشّاق» کربلاست           در عــــــاشقی به منزل آخــــر رسیده ایم

 

با عطر سیب پیـــــرهنت مست می شویم

شـــــــیدائی قبیله‌ي عـــشــق و عقیده ایم

 

دل بــــر شـــــکوه جنت الاعلی نبسته ایم            وقتــــــی بهشت را به نگاه تو دیــــده ایم

در بذل جـــــان به راه تو مشتاق تر ز هم           عشق تو را به قیمت جـــان ها خریده ایم

 

لب تشنه ایم و در صف پیــــکار می‌رویم

وقتی که چشمه چشمه حقیقت چشیده ایم

 

باز هم از فرسنگ ها راه ، عطر حرم به مشامِ جانمان رسید و دلمان را هوایی کرد

...

برادرگرامی جناب حقیقت شیعه ؛

رفتی که دوباره نفس تازه کنی و برگردی زندگی روزمره ی خود را آغاز کنی ...

ولی گمان نکنم که بتوانی ...

باز دلتنگی به زودی به سراغت می آید ...

چگونه توانستی برگردی ؟؟

به تماشا نشستی که چگونه اشک های بی دلیلت را ارزش بخشید و راهی ِ دیارش شدی ...

روزگار میگذرد ...

وانچه برایت به یادگار میماند لحظات عشق بازی با حضرت ارباب است.....

سرمیچرخاندی بین الحرمین را ونوکری را باتمام وجودت حس می کردی و برخودت می بالیدی....

نوای اذان که بلند میشد درحرم امیر مومنان (علیه السلام) تمام وجودت شهادت میداد به ولایتش ...

وبا خودت می پنداشتی آن که علی را ندارد از دار دنیا چه دارد ....... ؟

با خودت زمزمه میکردی انجا هم سلطنت میکند حضرت ارباب رضا ...

کاظمین را میگویم ...

دلت گره میخورد با پنجره های ضریح پدر و پسر سلطان ...

اصلا میماندی پدرها را قسم دهی یا پسرها را ....

انگار همه اشک ها پیوند خورده اند به قصه ی پسرها وپدرها ...

ودلت با زکربلایی میشد ...

زمزمه کردی :

السلام علیک ایهاا العبد الصالح ....

و بازهم کمرت از غم بی دستی عباس شکست  ..............

سخت دل میکنی از همه انچه که همه روزهای زندگیت را انجا گذرانده ای...

 وباز هنوز به وطن نرسیده دلت هوای حرم ارباب دارد ..........

حال که آمدی و دل ِ تو را با خود بُردند ،

چگونه میخواهی از این پس دلت را آرام کنی ؟

چگونه میخواهی دلهایی را تسلی بخشی که با رفتنت شکست؟؟

اصلا میدانی حال ِ دل جامانده ها را ؟

پس خودت با حرفهایت در دلشان مُسکن تزریق کن ...

برایشان از کربلایی بگو که دیدی که ان شاءالله کربلایی میمانی و کربلایی جان میدهی ...

کاش برایمان آنجا خواسته باشی که هرچه از ما گرفتند ، بگیرند .....

                                           جز حب حسین ...

                                                      جز حب حسین ...

                                                                 جز حب حسین ...